“Met iets kleins veel voor iemand betekenen.”

Hieronder lees je de ervaringen die Robin heeft opgedaan als Buddy.

 

Het is echt bizar om te zien hoeveel geluk je iemand kan brengen met hetgeen wat je doet.

 

Afgelopen jaar liep ik voor school stage bij Welzijn Lelystad. Ik heb werkelijk een geweldig jaar gehad als Buddy bij het Buddyzorg project.

Als Buddy(maatje) word je gekoppeld aan de hulpvrager op basis van interesses en/of karakter. Welzijn probeert hier zo goed mogelijk rekening mee te houden. Vaak heb je als maatje ook de keuze om te kiezen tussen een paar hulpvragers. Je kan bij Welzijn terecht voor zowel een stageplek voor school, of voor vrijwilligerswerk.

Ik was gekoppeld aan een jongetje genaamd Nosa van destijds 9 jaar oud. Hij zit al zijn hele leven in een rolstoel. Nosa heeft zich aangemeld bij Welzijn om elke week even weg te zijn van huis om iets te doen en om zijn moeder te ontlasten. Toen ik voor het kennismakingsgesprek naar hem toe ging, was ik best nerveus: wat nou als het niet zou klikken tussen Nosa en mij? De kennismaking was nog wat ongemakkelijk, maar gelukkig was mijn stagebegeleider Wouter Biesmans mee. Hij leidde het gesprek heel erg goed. Een week na de kennismaking ging ik weer naar Nosa, maar dan alleen, zonder Wouter. Toen kwamen Nosa en ik gelijk een stuk losser. Al snel ontstond er een band tussen ons. Niet alleen tussen mij en Nosa, maar ook tussen zijn moeder en mij.

 

Elke week kwam ik bij Nosa en zowat elke week gingen we samen leuke dingen doen. Altijd als ik kwam, werd ik met open armen door zijn moeder ontvangen. Samen kletsten we dan even gezellig en dronken we thee tot het 3 uur was; het tijdstip waarop Nosa thuis werd gebracht. Als Nosa thuis was, kon het feest beginnen. Van musea bezoeken tot treinen kijken en gamen, Nosa en ik deden het allemaal. Elke week was Nosa er even uit, elke week kon hij genieten van een leuke dag en elke week werd zijn moeder even ontlast.

Als student zit ik bijna elke doordeweekse dag in de trein. Treinen deden mij dus ook niet zo veel. Nosa hield echter heel veel van treinen en hij wist er ook veel van. Heel vaak hebben we dan ook op het station gestaan om treinen te kijken. Als ik met Nosa op het station stond, was mijn kijk op treinen ineens heel anders; ik vond treinen kijken zelfs leuk! Als hij gelukkig werd van hetgeen wat we deden, het maakt niet uit wat, dan kon mijn dag niet meer stuk.

 

Wat ik heb geleerd is dat je met iets heel kleins het zonnetje in iemand zijn of haar leven kan zijn, je kan zo ontzettend veel voor iemand betekenen.

 

Op mij heeft dit ook een heel positief effect gehad; elke week als ik weg ging voelde ik me weer goed om het feit dat ik iets heb kunnen betekenen voor Nosa en omdat ik een hele leuke dag achter de rug had. Het afgelopen jaar hebben Nosa en ik een geweldige tijd gehad.

 

Helaas komt er aan ieder maatjescontact een eind, ook aan die van ons. Nosa en ik hadden een knallende afsluiter gemaakt van ons maatjescontact, we hadden een confettikanon gekocht! We vonden het allebei jammer dat er een eind was gekomen aan ons maatjescontact. Ik vertelde hem dat dit een ervaring voor mij is geweest waar de mooie verhalen die ik later vertel aan mijn kinderen vandaan komen. Ik hoop dat hij later ook terugdenkt aan deze tijd en dat hij hetzelfde zou doen.

 

Geschreven door Robin.