Japanse delegatie bezoekt Welzijn Lelystad

In Japan neemt het aantal ouderen snel toe. In 2017 was meer dan één op de vier Japanners 65 jaar of ouder. Van ouderen wordt verwacht dat zij na pensionering een bijdrage leveren aan hun directe leefomgeving door vrijwilligerswerk te doen. Populair is het meehelpen op scholen, bij zomeractiviteiten en het geven van bijles. Het doen van vrijwilligerswerk in zorg en welzijn is niet zo gebruikelijk, maar wordt steeds belangrijker. Ouderen wonen steeds minder vaak bij hun kinderen, waardoor de behoefte aan ondersteuning en zorg toeneemt. Japanse onderzoekers zijn geïnteresseerd in de Nederlandse goede voorbeelden van vrijwilligers in zorg en welzijn. Zij willen ook weten hoe organisaties beter met elkaar kunnen samenwerken om ouderen nog beter te kunnen ondersteunen.

Doortje Spruit over de ontwikkelingen binnen het vrijwilligerswerk

Kennis delen

Japanse onderzoekers zijn via Marieke van der Waal, inwoonster van Lelystad en tevens directeur van een kennisinstituut in Leiden bij Welzijn Lelystad terecht gekomen. Zij kent Welzijn Lelystad goed en vindt dat er zeer interessante voorbeelden zijn waar Japan veel van kan leren.

Verslag van het bezoek

Omstreeks 9 uur op maandagochtend arriveerden de Japanners voor een werkbezoek aan het hoofdkantoor van Welzijn Lelystad aan de Schans met aansluitend een bezoek aan het Sociaal Wijkteam wat samen met gezondheidscentrum de Stel gevestigd is in wijkcentrum de Waterbever in de Waterwijk.

Jan Dekker, directeur en Michel Langereis met zijn team doen de aftrap. Welzijn Lelystad werkt veel samen met andere organisaties, waardoor zij in de wijken vraag en aanbod kan verbinden en bewonersinitiatieven kan ondersteunen. Het doel is een sterke samenleving en preventie; waar kan dure zorg voorkomen. Zij doen veel voor jeugd en ouderen. Aan de hand van veel voorbeelden krijgen de Japanners een indruk van het vrijwilligerswerk in Lelystad.

Een praktijkvoorbeeld

Een mooi voorbeeld is het koppelen van vrijwilligers aan een groep patiënten met de longziekte COPD. De vrijwilligers gaan met hen wandelen, helpen bij het koken van gezonde voeding en nemen mensen mee naar de leefstijlwijkcoach. Na een half jaar gingen deze longpatiënten minder vaak naar de huisarts, waren er minder ziekenhuisopnames en hadden ze een gezondere leefstijl. Later bevestigt huisarts Letsch het succes van dit project. Zij heeft meegeholpen aan dit project.

Met het Sociaal Wijkteam, Links: Marieke van der Waal en Elleke Leijten

Recente ontwikkelingen

Welzijn Lelystad heeft recent een nieuw digitaal systeem opgezet waar vrijwilligers zich kunnen aanmelden en op vacatures kunnen reageren. Het systeem is zo ingericht dat het makkelijker wordt om te kijken welke activiteiten bij welke vrijwilliger passen. De Japanners zijn enthousiast dat er veel diversiteit is onder de vrijwilligers: 65 plussers, jongeren, mensen met een afstand tot arbeidsmarkt, mensen die tijdelijk geen werk hebben. Vrijwilligerswerk kan bijna iedereen. Voorbeelden van vrijwilligerswerk zijn: het uitlaten van de hond voor iemand die ziek is, boodschappen doen, de tuin bijhouden, kleine klusjes in huis.

Welzijn traint ook zorgvrijwilligers. Dit is vrij nieuw en ontstaan uit de samenwerking tussen 13 organisaties in Lelystad. Zorgvrijwilligers kunnen bijvoorbeeld ondersteunen in de zorg rondom het overlijden. Er zijn duidelijke verschillen tussen wat de vrijwilliger mag en wat door professional moet gebeuren.

Welkom bij de kookclub

De kookclub van de Waterbever heeft een heerlijke lunch klaargemaakt met onder andere stukjes rauwe haring. De Japanners zijn er dol op. De kookclub bestaat uit 7-10 personen met leeftijd tussen 60 en 90 jaar. De meesten zijn alleenstaand en komen uit de wijk. Ze koken en eten samen, maar gaan ook vaak even wandelen. De leden hebben veel aan elkaar: ze hebben nieuwe kennissen opgedaan en zijn minder eenzaam.

Voor het eerst sjoelen: Wat een leuk spel is dat!

Welzijn op recept

Coördinator Elleke Leijten van Welzijn Lelystad en haar collega’s vertellen over het Sociaal Wijkteam. Dit team werkt zeer nauw samen met de huisartsen van het gezondheidscentrum. De huisartsen Letsch en Habryka vertellen dat zij hun patiënten letterlijk meenemen naar en voorstellen aan het Sociaal Wijkteam en dit is uniek in Nederland. Als blijkt dat de klachten  geen medische oorzaak hebben maar bijvoorbeeld een gevolg zijn van eenzaamheid, schulden of andere problematiek verwijst de huisarts door middels ‘welzijn op recept’. Het Sociaal Wijkteam brengt de huisartsen wekelijks op de hoogte van de vorderingen in Welzijn op recept.
Welzijn op recept is geen gemeengoed. Het is best moeilijk om zo’n nauwe samenwerking tussen huisartsen en het Sociaal Wijkteam op te zetten vertelt Elleke. Nu praten ze met elkaar hoe dit goede voorbeeld zoveel mogelijk te kunnen verspreiden. In september verschijnt er een interview in het landelijke tijdschrift voor de huisartsen. De samenwerking is iets om trots op te zijn.

Vanuit het Sociaal Wijkteam en het gezondheidscentrum organiseren ze nog meer samen zoals de Dag van de gezondheid in de wijk en Stoptober. Het werk van de leefstijlwijkcoach kwam ook volop aan de orde. Gezond blijven is in Japan ook heel belangrijk. Ook is gesproken over de Buurtkamer waar veel ouderen komen, het Thee café, de wandelgroep, de creatieve Krasse knarren et cetera. Het Sociaal Wijkteam bereikt veel doordat ze intensief samenwerken met de buurt en de vele organisaties.

Ouderen voor ouderen

Onder de ouderen in de waterwijk is door de huisartsen een enquête uitgezet en daar kwamen profielen uit voort van relatief fitte ouderen die andere ouderen wel willen helpen en ouderen die hulp nodig hebben. Sommige fitte ouderen zijn vrijwilligers geworden en helpen andere ouderen in de buurt. Dit project is een succes. Het Sociaal Wijkteam probeert veel mensen aan elkaar te verbinden. De een kan de ander helpen.

De Japanners stelden veel vragen en waren zeer geïnteresseerd in de mooie voorbeelden. Zij vertelden zeer veel geleerd te hebben en hebben Welzijn Lelystad, het Sociaal Wijkteam en de huisartsen bedankt voor de warme ontvangst.

 

Met dank aan Marieke van der Waal voor het verslag en de foto’s